We leven nog en alles gaat goed.

(verdere info wordt voorlopig nog achtergehouden ivm gevoelige informatie over sahariaanse rebellenbewegingen en schandalige omkoopschandalen. Pas wanneer de opdracht voltooid is en wij terug zijn op de thuisbasis zullen we verslag kunnen doen van de laatste twee, buitengewoon relaxerende weekjes op weg naar en in Bamako. Wanneer de thuiskomst gepland staat wordt voorlopig nog strict geheim gehouden. Reden hiervoor is de steeds veranderende planning omtrent het hoe en wanneer, waar en waarom van onze invasie in Amsterdam. Tot zover en tot gauw)

We leven nog en alles gaat goed.

(verdere info wordt voorlopig nog achtergehouden ivm gevoelige informatie over sahariaanse rebellenbewegingen en schandalige omkoopschandalen. Pas wanneer de opdracht voltooid is en wij terug zijn op de thuisbasis zullen we verslag kunnen doen van de laatste twee, buitengewoon relaxerende weekjes op weg naar en in Bamako. Wanneer de thuiskomst gepland staat wordt voorlopig nog strict geheim gehouden. Reden hiervoor is de steeds veranderende planning omtrent het hoe en wanneer, waar en waarom van onze invasie in Amsterdam. Tot zover en tot gauw)

We leven nog en alles gaat goed.

(verdere info wordt voorlopig nog achtergehouden ivm gevoelige informatie over sahariaanse rebellenbewegingen en schandalige omkoopschandalen. Pas wanneer de opdracht voltooid is en wij terug zijn op de thuisbasis zullen we verslag kunnen doen van de laatste twee, buitengewoon relaxerende weekjes op weg naar en in Bamako. Wanneer de thuiskomst gepland staat wordt voorlopig nog strict geheim gehouden. Reden hiervoor is de steeds veranderende planning omtrent het hoe en wanneer, waar en waarom van onze invasie in Amsterdam. Tot zover en tot gauw)

Hallo entousiaste lezer!

Welkom terug op onze WEB-SITE vol spannende verhalen, we zijn superblij dat jij weer bent ingelogged!
We willen jullie graag bedanken voor de vele reacties en opbouwende krietieken zodat we weer helemaal vol goede moed verder kunnen werken aan onze WEB-SITE!

Anyway.. het is dus alweer een tijdje geleden dat iemand iets van ons heeft gehoord, dit kan wel kloppen omdat we erg druk bezig zijn geweest. We hebben niet alleen uitbundig het nieuwe jaar op het strand van Accra ingeluidt met een coctailtje of 15 bij een kampvuur van 8 meter hoog, we hebben ook in 1 week minstens 4 meridianen doorkruist opzoek naar het einde van de wereld, the middle of nowhere, Verwegistan… Timboektoe.

Onderweg hebben we naast de gebruikelijke geldproblemen nog meer shit op ons nek gehaald.. 2 oude bekenden van ons met een ieder zijn eigen stijl van ADHD zijn ingestapt om onze reis nog een extra tikje chaos mee te geven. Wester uit de Pays-Bas en Patrick uit Bamako. Rock&Roll en Reggae, afwisselend druk, altijd high.
De auto sleepte met de uitlaat over de grond toen iedereen met bepakking in de auto was gewurmt. Na de rit is alleen nog een stuk pijp in het midden overgebleven. Wij hebben ons al een paar weken geleden als journalisten aangemeld bij het festival au desert in Essakane, het einddoel van onze reis naar timboektoe. Essakane ligt 70 km na timboektoe en is niets meer dan een zandvlakte. In konvooi moesten we achter de organisatie aan om onze weg door de woestijn te vinden. Deze mensen zijn ervaren rallyrijders, wij zijn gewoon leip en hebben ze een lesje geleerd door ze zand te laten happen en kennis te laten maken met onze intercooler turbo. We hebben zeker op twee wielen gereden en zijn hoogstwaarschijnlijk meerdere malen airborn geweest. Met zn zessen door de woestijn in de hitte met tulbanden en knetterstoned.
Toen we aankwamen waren we inneens weer journalisten en kregen we een perskaart en een perstent, persbonnetjes en perscollegas. We hebben toch onze eigen tenten maar opgezet. En even de kat uit de boom gekeken. Dit bleek de ideale manier te zijn om de goede mensen te ontmoeten. Pingelend op onze gitaartjes kregen we bezoek van wat ouwe mannetjes. Deze zeiden dat ze ook wel een beetje speelden, met ligte argwaan gaven we de gitaren af. Hypnotiserende Malinese klanken met een duidelijk blues effect.. Klonk goed, zeker met de missende snaren. Die nacht klonk het nog beter toen diezelfde mannetjes de bekendste touareggroep bleken te zijn. Tinariwen als dat iemand iets zegt. Het waren onze buren. En gelijk onze vrienden.. sterallures bestaan hier namelijk niet.
Om een lang verhaal korter te maken..Na de beste malinese muziek, kamelentochten door de sahara, verkleedpartijen van afrikaanse gewaden, boubous en tulbanden naar paars roze gestreepte kampingtrainigspakken naar grijze regenjassen en totaal mislukte persconferenties gingen we terug naar Timbuctu waar we nu voor een prikkie een groot huis hebben gehuurd om ons klaar te maken voor de grote terugreis… Begin februari wordt het. Toch is het moeilijk om aan terugkomen te denken als je in dit verre oord zit. daarom gaan we nu gewoon even lekker wat eten en morgen onze overgebleven rotzooi ruilen met wat touaregs. Dan door de woestijn een rondje timbuctu doen en dan eens rustig inpakken. No stresssss

Dit was het weer vanuit west afrika, een extra lang verhaal voor de lange koude winterdagen. voor extra informatie kijk je op www.rotten.com  Veel plezier, love and prosperity van jullie 4 correspondenten, vrienden, je weet wel,, ofzo. reacties zijn zeker nu erg welkom. we moeten weer even op de hoogte gebracht worden van de situatie in Nederland.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XX

Hallo entousiaste lezer!

Welkom terug op onze WEB-SITE vol spannende verhalen, we zijn superblij dat jij weer bent ingelogged!
We willen jullie graag bedanken voor de vele reacties en opbouwende krietieken zodat we weer helemaal vol goede moed verder kunnen werken aan onze WEB-SITE!

Anyway.. het is dus alweer een tijdje geleden dat iemand iets van ons heeft gehoord, dit kan wel kloppen omdat we erg druk bezig zijn geweest. We hebben niet alleen uitbundig het nieuwe jaar op het strand van Accra ingeluidt met een coctailtje of 15 bij een kampvuur van 8 meter hoog, we hebben ook in 1 week minstens 4 meridianen doorkruist opzoek naar het einde van de wereld, the middle of nowhere, Verwegistan… Timboektoe.

Onderweg hebben we naast de gebruikelijke geldproblemen nog meer shit op ons nek gehaald.. 2 oude bekenden van ons met een ieder zijn eigen stijl van ADHD zijn ingestapt om onze reis nog een extra tikje chaos mee te geven. Wester uit de Pays-Bas en Patrick uit Bamako. Rock&Roll en Reggae, afwisselend druk, altijd high.
De auto sleepte met de uitlaat over de grond toen iedereen met bepakking in de auto was gewurmt. Na de rit is alleen nog een stuk pijp in het midden overgebleven. Wij hebben ons al een paar weken geleden als journalisten aangemeld bij het festival au desert in Essakane, het einddoel van onze reis naar timboektoe. Essakane ligt 70 km na timboektoe en is niets meer dan een zandvlakte. In konvooi moesten we achter de organisatie aan om onze weg door de woestijn te vinden. Deze mensen zijn ervaren rallyrijders, wij zijn gewoon leip en hebben ze een lesje geleerd door ze zand te laten happen en kennis te laten maken met onze intercooler turbo. We hebben zeker op twee wielen gereden en zijn hoogstwaarschijnlijk meerdere malen airborn geweest. Met zn zessen door de woestijn in de hitte met tulbanden en knetterstoned.
Toen we aankwamen waren we inneens weer journalisten en kregen we een perskaart en een perstent, persbonnetjes en perscollegas. We hebben toch onze eigen tenten maar opgezet. En even de kat uit de boom gekeken. Dit bleek de ideale manier te zijn om de goede mensen te ontmoeten. Pingelend op onze gitaartjes kregen we bezoek van wat ouwe mannetjes. Deze zeiden dat ze ook wel een beetje speelden, met ligte argwaan gaven we de gitaren af. Hypnotiserende Malinese klanken met een duidelijk blues effect.. Klonk goed, zeker met de missende snaren. Die nacht klonk het nog beter toen diezelfde mannetjes de bekendste touareggroep bleken te zijn. Tinariwen als dat iemand iets zegt. Het waren onze buren. En gelijk onze vrienden.. sterallures bestaan hier namelijk niet.
Om een lang verhaal korter te maken..Na de beste malinese muziek, kamelentochten door de sahara, verkleedpartijen van afrikaanse gewaden, boubous en tulbanden naar paars roze gestreepte kampingtrainigspakken naar grijze regenjassen en totaal mislukte persconferenties gingen we terug naar Timbuctu waar we nu voor een prikkie een groot huis hebben gehuurd om ons klaar te maken voor de grote terugreis… Begin februari wordt het. Toch is het moeilijk om aan terugkomen te denken als je in dit verre oord zit. daarom gaan we nu gewoon even lekker wat eten en morgen onze overgebleven rotzooi ruilen met wat touaregs. Dan door de woestijn een rondje timbuctu doen en dan eens rustig inpakken. No stresssss

Dit was het weer vanuit west afrika, een extra lang verhaal voor de lange koude winterdagen. voor extra informatie kijk je op www.rotten.com  Veel plezier, love and prosperity van jullie 4 correspondenten, vrienden, je weet wel,, ofzo. reacties zijn zeker nu erg welkom. we moeten weer even op de hoogte gebracht worden van de situatie in Nederland.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XX

Na wat omzwervingen door Ghana om zo veel mogelijk van dit land mee te krijgen zijn we dan op het punt aangekomen die toch wel een soort magische lading  voor ons heeft gekregen. We zijn nu verder van huis dan we ooit zullen zijn op deze reis.. Een eindpunt dat geen eindpunt is maar pas het begin van de terugreis. Gepast hebben we een tijd gezocht naar een bordje onze opgekropte spanning en opluchting op te botvieren.. na een uur kregen we wat we wilde hebben
                                          "You are Entering the metropolis of Accra"
Stond er op een afgebladderd en kapot bord. Dit was voldoende om een gepaste welkomstdans te doen met de lokale bananenverkopers. Deze doen niets liever dan dansen dus het werd een aardig feestje.
Voor ons is dit nog maar t begin van de avond.. we zijn aan het uitzoeken waar we onze grote vriend Wester kunnen vinden die gisteren in Accra is geland. Volgens mij hebben we Wester gevonden en kunnen we nou niet echt langer wachten om nou eens te kijken wat we hier in accra nog meer vinden. Dus… verslagen van de afgelopen dagen worden nog geschreven. Het is Vrijdag en wij hebben ons doel bereikt.. 4 onmogelijke gasten in 1 auto van Amsterdam dwars door afrika naar Accra,
Peace & Love.. And get ready, We’ll Be Back…..

Na wat omzwervingen door Ghana om zo veel mogelijk van dit land mee te krijgen zijn we dan op het punt aangekomen die toch wel een soort magische lading  voor ons heeft gekregen. We zijn nu verder van huis dan we ooit zullen zijn op deze reis.. Een eindpunt dat geen eindpunt is maar pas het begin van de terugreis. Gepast hebben we een tijd gezocht naar een bordje onze opgekropte spanning en opluchting op te botvieren.. na een uur kregen we wat we wilde hebben
                                          "You are Entering the metropolis of Accra"
Stond er op een afgebladderd en kapot bord. Dit was voldoende om een gepaste welkomstdans te doen met de lokale bananenverkopers. Deze doen niets liever dan dansen dus het werd een aardig feestje.
Voor ons is dit nog maar t begin van de avond.. we zijn aan het uitzoeken waar we onze grote vriend Wester kunnen vinden die gisteren in Accra is geland. Volgens mij hebben we Wester gevonden en kunnen we nou niet echt langer wachten om nou eens te kijken wat we hier in accra nog meer vinden. Dus… verslagen van de afgelopen dagen worden nog geschreven. Het is Vrijdag en wij hebben ons doel bereikt.. 4 onmogelijke gasten in 1 auto van Amsterdam dwars door afrika naar Accra,
Peace & Love.. And get ready, We’ll Be Back…..

  Wat deden we de afgelopen 2 dagen??  Ja,   we vertrokken uit kumasi, met de goede hoop diezelfde dag op het strand te overnachten.  Plots was daar een meer (hopelijk vrij van enge ziektes) met rondom  tropisch aandoende vegetatie en uit het niets was daar het plan om om dat meer heen te lopen. Met een gids uiteraard, die meer om eten zeurden dan dat ie vrolijk meeliep.  Wij hadden wel beloofd voor eten te zorgen voor de wandeling die werd gesplitst door een nacht bij een wel heel beeldig guesthouse.  Brood en koekjes stond op onze kaart, maar daar was onze ‘bushman’  niet over te spreken,   hij eet alleen fufu (dat maal dat lijkt op een uitgekouwde kauwgom met rode saus,  ach,  de wandeling was leuk en mooi  en de spierpijn verwacht na twee maanden weinig echt bewegen. ja??     Goed, de volgende dag op sleeptouw genomen door een jonge afrikaan waarvan we noig niet weten of zijn praatjes wel gaatjes vullen..  Via hem zouden we direct met de ashantikoning kunnen meeten, want het was de een neef van zijn vaders broer.  of zoiets.  In ieder geval familie.   Nu lijken families hier nogal groot te zijn. Eerst heb je  de nucleair family. Die bestaat uit pappie, mammie en eventuele broers en zussen.  Dan heb je de extended family, die bestaat uit iets meer gerelateerden bloedbanden en aangetrouwden..  En dan is er de clan, nog meer mensen.  Er zijn er een paar van binnen het ashanti rijk, dus per clan zo’n heel veel duizend man, en niet te vergeten, iedereen is daar ‘familie’ van elkaar. Kans dus dat de band tussen hem en de koning niet zo close is.   Goed, terug naar kumasi en weer naar het paleis,    alleen geen afspraak..   Jammer, misschien op kerstdag meer kans..   In ieder geval, deze eddie is best aardig en wil ons het hele land doorleiden.  Tevens wil hij onze auto kopen en kunnen we bij zijn oom aan het strand slapen.  We zullen zien.   Toch ook nog onze eigen plannen die lopen richting het bezoeken van de wedstrijd Kotoko vs. Accra Hearts of Oak;  de topper om de eerste plaats in Cape Coast as zondag.   en daarna richting Accra voor oud en Nieuw.  Duuus,  vanuit de warmste kerststreek van de wereld wensen we jullie hele  witte kerstdagen, een fijne vakantie en natuurlijk een …   Die komt later nog wel.  de groeten.

  Wat deden we de afgelopen 2 dagen??  Ja,   we vertrokken uit kumasi, met de goede hoop diezelfde dag op het strand te overnachten.  Plots was daar een meer (hopelijk vrij van enge ziektes) met rondom  tropisch aandoende vegetatie en uit het niets was daar het plan om om dat meer heen te lopen. Met een gids uiteraard, die meer om eten zeurden dan dat ie vrolijk meeliep.  Wij hadden wel beloofd voor eten te zorgen voor de wandeling die werd gesplitst door een nacht bij een wel heel beeldig guesthouse.  Brood en koekjes stond op onze kaart, maar daar was onze ‘bushman’  niet over te spreken,   hij eet alleen fufu (dat maal dat lijkt op een uitgekouwde kauwgom met rode saus,  ach,  de wandeling was leuk en mooi  en de spierpijn verwacht na twee maanden weinig echt bewegen. ja??     Goed, de volgende dag op sleeptouw genomen door een jonge afrikaan waarvan we noig niet weten of zijn praatjes wel gaatjes vullen..  Via hem zouden we direct met de ashantikoning kunnen meeten, want het was de een neef van zijn vaders broer.  of zoiets.  In ieder geval familie.   Nu lijken families hier nogal groot te zijn. Eerst heb je  de nucleair family. Die bestaat uit pappie, mammie en eventuele broers en zussen.  Dan heb je de extended family, die bestaat uit iets meer gerelateerden bloedbanden en aangetrouwden..  En dan is er de clan, nog meer mensen.  Er zijn er een paar van binnen het ashanti rijk, dus per clan zo’n heel veel duizend man, en niet te vergeten, iedereen is daar ‘familie’ van elkaar. Kans dus dat de band tussen hem en de koning niet zo close is.   Goed, terug naar kumasi en weer naar het paleis,    alleen geen afspraak..   Jammer, misschien op kerstdag meer kans..   In ieder geval, deze eddie is best aardig en wil ons het hele land doorleiden.  Tevens wil hij onze auto kopen en kunnen we bij zijn oom aan het strand slapen.  We zullen zien.   Toch ook nog onze eigen plannen die lopen richting het bezoeken van de wedstrijd Kotoko vs. Accra Hearts of Oak;  de topper om de eerste plaats in Cape Coast as zondag.   en daarna richting Accra voor oud en Nieuw.  Duuus,  vanuit de warmste kerststreek van de wereld wensen we jullie hele  witte kerstdagen, een fijne vakantie en natuurlijk een …   Die komt later nog wel.  de groeten.

in niet chronologische volgorde zijn dit foto’s van burkina en mali. Met onder andere een oerhollandsfeest in bougouni en wat vergeefse verkleed fratsen na badderend in onze eigen jaccuziwaterval te hebben gezwommen..JA schnappie??